Kipje Aussie is een lief bescheiden kipje. Ze is van het ras Australorp, kippen met donkere ogen en grote witte eieren. In het hok loopt ze altijd een beetje in de achtergrond, ze durft niet zoals de anderen op de drempel van het luik te springen. Ze is helemaal het tegenovergestelde van Tuff Cookie.

Kipje Aussie zat ruim een week geleden met bolle veren in het hok en voelde zich helemaal niet lekker. Eerst wist Joke niet wat er mis kon zijn. Ziek? Maar wat? De krop zag er normaal uit. Het leek wel of ze moest poepen maar er kwam niets uit. Joke zag het even een dag aan.

Maar 's nachts ging ze niet op stok zitten, ze zat achter de stok op de plank. De volgende dag zat ze nog steeds in die vreemde houding, maar nu zag Joke iets wits, dus geen poep maar een ei! Toen was het duidelijk: legnood. Het achterlijfje was heel dik. Je kon zelfs de omtrekken van het ei voelen.

De remedie bij legnood is om de uitgang van de eileider met olie in te smeren, en de kip in de warmte te zetten. Liefst 24 graden. Dat kon alleen bij Joke in de kamer, met de kachel flink hoog. Joke had het veel te warm maar zo'n kip in huis heeft ook wel iets heel gezelligs. Aussie zat in een bench voor honden, de allerkleinste soort. Alle kanten dichtgezet met karton, een zak over de bovenkant, alleen aan de voorkant was het open, zodat het een veilig holletje was. De bench stond bovenop een plank, om zo veel mogelijk van de warmte te profiteren.

De pannen moesten een beetje opschuiven, toen paste Aussie's hokje er net tussen.

Nog een dag ging voorbij, nog steeds geen ei...

Joke pakte haar weer uit het hokje en ging voelen hoe dat nu zat. Het leek wel of dat ei dwars lag, en ook dat het flink groot was. Ze spoot nog meer olie rondom, met behulp van een injectiespuit zonder naald. Toen kon ze met haar vinger heel voorzichtig dat ei een beetje draaien, omdat alles glibberig was van de olie. Kip weer terug in haar hokje. En een uur later een plof. Joke ging gauw kijken - hoera!!! Het ei is gelegd !!! Gelukkig! Dus Aussie blijft leven.

Nou, een dwarsliggend ei, daarover lees je echt in geeneen boekje!  

Nu moest ze eerst afharden van de warmte, kooitje in koelere ruimte gezet. De volgende ochtend vroeg kon Aussie weer terug op stok bij haar koppeltje, maar toen ze allemaal wakker werden, werd ze natuurlijk gepikt - te lang weg geweest. Dan maar in een kooitje in het hok zodat ze kunnen wennen. Alles bij elkaar een heel gedoe. Later ging Joke het kooitje wat nog binnen stond schoon maken en wat lag daar in ……… weer een ei, het volgende. Het eerste ei had natuurlijk zo lang geduurd dat het tweede alweer onderweg was. Nu hopen dat alles verder goed gaat.

Aussie in haar groepje.

Nu is het een week later. Aussie heeft na haar hachelijke avontuur geen ei meer gelegd en is in de rui gevallen. Het was ook wel erg veel stress voor een simpele kip.

Een paar weken geleden had ze ook al geruid, dat is altijd een zware tijd voor kippen.

Alle veren staan alle kanten uit, voorzover ze er nog zijn. Ertussen zitten grote kale plekken, en het hele hok ligt vol veren. Maar er komen al nieuwe pennetjes tevoorschijn. Op die plekken lijkt ze net een stekelvarkentje.

De andere kippen en de haan accepteren haar gelukkig ook weer helemaal.

Het hele ei-avontuur is dus goed afgelopen. Aussie is weer een blije kip in een harmonieus koppel.