naar index verhalen            PLATTEGROND SITEMAP    

Leven is nog geen leven

2-11-2002

  Leven is nog geen leven. Het normale leven is een reaktie op de omstandigheden waarin men verkeert, men wordt dan geleefd. Het werkelijke leven is zich begeven in het niemandsland waar niemand iets te zeggen heeft over u of over mij en dan gaat men daar peinzen hoe men zal gaan leven. Tot voor kort kwam men dan altijd uit op de weg te gaan zoeken naar God. Men had de keuze tussen de natuur of God. Tussen vegetatief te gaan leven of cosmisch te gaan leven. Dagelijks begon men zo de dag en hij werd bij iedere maaltijd in de gedachten gebracht door te danken voor het dagelijks brood.

  Sinds 1997 de hele godenwereld wetenschappelijk ondergebracht is in de eenheid genoemd ‘er is geen tijd’, dit is in Oxford op de universiteit nu het boek, ook in ons land, geschreven door Julian Barbour. Het niets wat nu ontstaan is sluit zich direkt aan bij het Zen Buddhistisch denken, waar ook het niets alles is. Ook in het Chinese wijsgerige denken waar wij zelf een boek van op de website hebben staan, direkt vertaald uit het Chinees, daar is het yin en yang principe de basis die langzaam opvoert tot hogere geest, tot waar yin en yang tezamen vloeien in TaiJi en dan zich daarvan losmakend komt men in WuJi, een lege cirkel, niet te vertalen, alleen aan te voelen dat men gearriveerd is aan het eind van zijn lange reis van het afleggen van materie en in WuJi vrij is.

  Nu is men, wat de quantum mechanica in Oxford wetenschappelijk bewees, in het ‘er is geen tijd’ dus er is alleen het moment van het nu. De kunst is nu een psychogeen leven te gaan creeeren dat zo dicht mogelijk staat bij de cosmische regels. De beschavingswetten, zoals één man behoort één vrouw te hebben, vallen weg omdat meerdere vrouwen tezamen in het volle begrip dat ze alleen het nu leven, veel meer ruimte om zich heen krijgen als waar ze gebonden zijn aan een man.

  De emotionele relaties ontstaan tussen de vrouwen onderling, het plezier en de zorg voor elkaar schept geen enkele beknelling. De man is in het emotionele leven overbodig geworden, alleen doordat hij met zijn XY chromosomen de wet van de cosmos meer tot een bewustzijn kan brengen als de vrouw met haar dubbel X, daardoor geeft de man aan zo’n leven, wat eigenlijk het leven is, want de ouderdom valt weg, ieder zorgt voor de ander, het alleen zijn bij een sterven valt weg, er zijn er genoeg over om het leven voort te zetten, en een man moet de gehele dag creëren dat de macrocosmos en de microcosmos in de vrouwen, die dus ook weer wetenschappelijk van dezelfde orde zijn, om de macrocosmos door te laten vloeien in de vrouwen en de man moet zichzelf zo ver bevrijden van wat normaal het leven je oplegt, dat hij in zichzelf een totaal niets creërt, waar hij de regels van het universum opvangt en tot dagelijks nieuwe ideeen aan de vrouwen doorgeeft.

  Mijn idee van nu, ontstaan deze middag, is dat de planeten bestaan uit ijs en rotsen en dat ijs een zeskantig kristal is en dat het op de aarde komt en de Noordkap en de Zuidkap van de polen en de zeeën heeft gemaakt als water dat een driezijdig molecuul heeft. Dus de kou maakt steeds van driekantige moleculen, de water-moleculen, een zeskantig kristal.

Nu is volgens de quantum mechanica de hele cosmos opgebouwd uit 3 atomen, ieder met hun eigen eigenschappen, en die cosmos symboliseert dus het leven.
  De mens die voor 90% uit water bestaat, moet dus zorgen deze cosmische atomen in zich te houden, waardoor hij compleet mens blijft en waardoor er niet verkillingen in hem ontstaan, dus koude, dus planeten, die de oorzaak van de dood kunnen zijn, zoals men zegt ‘kanker is een ziekte van de kou’. Het is mogelijk het hele lichaam warm te houden als men het cosmisch volgens de regels van het universum laat functioneren.

  Met veel kracht moet het mogelijk zijn de kou te bereiken en er warmte aan toe te voegen. Dit kan als men zover gegaan is in de geest dat men vanuit het limbisch brein leeft. Dus de hersenen en hun hele ontwikkeling die zij moesten doormaken in scholing om een plaats in de maatschappij te hebben, dit alles als ballast weggedaan te hebben, en vanuit het limbisch brein leeft, zoals ook de krokodil leeft omdat miljoenen jaren terug volgens mij ook de mens uit zijn limbisch brein leefde en kon genezen, dat vond eigenlijk steeds automatisch plaats in hemzelf. Hij liet geen planeten ontstaan, en hij kon vanuit zijn limbische kracht, die hij op zijn spieren overbracht, het leven voelen zoals het werkelijk is, want de hersenen die zich later ontwikkelden maakten dat iedere kracht een tegenkracht opriep, en daardoor de verzwakking van het menselijk vermogen. De paranormale genezers of de Afrikaanse magie zijn niet onderhevig aan het water of het ijs, zij kunnen het zeskant aan.

  En nu komt een uitspraak die geheel niet verantwoord is maar die ik wel in mijn geest heb: ‘zij kunnen de kou als warmte ervaren’. Zij kunnen nl de paradox leven waarover ik in 1946 een boek schreef, dat heette ‘Het systeem van Anton Heyboer’. Niemand heeft het ooit kunnen lezen, omdat de kou te zijn als warmte is niet te begijpen. Als laatste kan ik nog zeggen: dat ik dagelijks 440 mg. gif moet slikken om te kunnen bestaan. Dat is meer dan een mens verdragen kan en het is ook de oorzaak waardoor ik de essentie van de geest begrijp, want door dit gif is in mij de dood het leven. Door mijn regeneratievermogen heb ik geen bijverschijnselen van dit gif.

  Het water geeft geen kracht, maar het kristal geeft wel kracht. Het zendt een vibratie uit en dat is de zin van het paradoxale psychogene leven.

  Zen meester Anton Heyboer

  (Psychogeen: door de geest geschapen. Limbisch: meest primitieve deel van de hersenen. Lotti)

 

Anton Heyboer, 1924-2005    SITEMAPPLATTEGROND