Vervolg op verhaal
.... Dit was in
de inrichting mijn vermaterialisatie van het quantummechanica, waar ik gisteren
per ongeluk weer in raakte. Ik voelde dat ik mijn lichaam weer verloor.
Anton is geen tijd. Sinaida bestaat in Anton. Zij is
samengevallen met zijn anima.
31-10-02
Ik leef
eigenlijk al een leven lang uit mijn limbisch brein, waar de kracht die daarvan
uitgaat door mijn hersenen te sturen is naar eerst mijn schouder en dan naar het
stuk bovenarm, dan naar het stuk onderarm, dan naar de hand en die hand heeft
dan de genezende kracht die de holenmens, die ook uit zijn limbisch brein leefde,
en ook van daaruit kon genezen, zichzelf en ook de ander.
Tevens ervaar
je dat alle grote wijsheden uit het limbisch brein voortkomen, want je gaat nl
alles begrijpen, van Einstein af naar wat nu de wetenschap is, de quantum
mechanica. Je begrijpt dan wel niet de formules, maar door je intuitie dringen
de conclusies die de formules maken, zoals bij quantum mechanica ‘er is geen
tijd’, die dringen met het grootste gemak tot je door. Soms ga ik te ver en
een vrouw moet mij dan terug halen. Een vreemde vrouw, die toch door dit
terughalen en ik haar verheffen, een eenheid met mij heeft. Er zijn verscheidene
vrouwen, maar een kan het dan het beste, dat is een vrouw die ik hier niet
noemen zal.
Die doorstroming versterkt de neurose
die de psychotische kern van mijn wezen afschermt, waardoor ik dus niet
psychotisch kan worden.
Dit is
versterkt is doordat ik 5 jaar in de psychiatrie uitwisseling heb gehad met de
neurologische chirurg en psychiater dr. Lee, een Chinese chirurg aan het
Prinsengracht ziekenhuis in Amsterdam, waar ik voor psychoanalist studeerde in
gesprekken met hem, waar al gauw bleek dat mijn geest ook Oosters was door mijn
geboorte in de binnenlanden boven Sumatra, waar alleen oerwoud was en een baai
waar Europese schepen kolen losten en Chinese schepen weer kolen bunkerden.
Ik
groeide op in een slendang, een doek die de inlandse vrouwen dragen om een kind
op hun rug de hele dag bij zich te hebben, en deze vrouw was Hindoestaans.
Daardoor zijn mijn verhalen ook steeds doortrokken door de Hindoestaanse geest
die zij bij mij inprintte, en waar zij mij meenam naar de rieten hut waar zij
bij haar ouders leefde en zo kreeg ik mijn socialisatie in de meest primitieve
vorm.
Na 5 jaar met Lee was ik psychoanalist, wat de GGD in Nederland ook als eis had
gesteld voor het leven met meerdere vrouwen, want nu komt de grote uitspraak van
'wat is een psychoanalist', dat is nl een mens dat wel geest aan de ander kan
geven, maar de ander niet kan indoctrineren.
Nu maak ik weer per
dag zo'n 10 zware werkstukken, waarin de cosmos en de psychose in een prachtige heldere neurose en door een geestkracht die het
psychoanalistisch denken geheel opzij zet, alleen als hulpmiddel gebruikt om het
leven in sterke baan te leiden in deze maatschappij, en deze geestkracht is de
genade van het talent en niet te achterhalen hoe dat werkt, omdat het met
maans-verandering, zonder dat ik daarvan weet, ineens weer een nieuwe impuls
krijgt.
Ik ben een zwerver door het heelal die door vrouwen op aarde gehaald is, en
gekoesterd wordt en ik schenk hen de schoonheid van mijn schilderijen. En zij
zijn een vennootschap met een eigen galerie waardoor wij aan de ontspoorde
kunsthandel zijn ontsnapt en vele mensen gelukkig maken.
Anton Heyboer, kluizenaar, 20 jaar niet op straat.
|
|
