27 Juli 2002
Gisteren heb ik mijn laatste verhaal op de website gemaakt waar ik het leven in kristal structuur beschrijf, zoals de zeszijdige koolstof molecuul, waaruit het hele lichaam bestaat, en water. Het water had ik ook als zeskantig kristal kunnen verenigen, waardoor het lichaam van de mens al voor meer dan 90 procent was opgebouwd. Ik ben toen doorgegaan met dat het doorgesneden zeskant van een kristal een driehoek als kern heeft en ben toen van de ijsblokken, die vanuit de kosmos steeds de aarde bombarderen en in de dampkring vergassen tot het vocht en de regen, van die driehoekskern, ben ik overgestapt op de wetenschap van het quantum mechanica, de allerjongste wetenschap, die ook gebaseerd is op drie, en verloor daar het contact met mijn lichaam, wat mij in 1950 bij het schrijven van een boek over de cosmos al een keer was overkomen, waardoor ik mijzelf ben gaan melden bij het krankzinnigengesticht Santpoort waar ik 7 maanden in een cel de krankzinnigheid moest uitlijden, die, en dit is Oosters, zijn zetel in de milt heeft. Het is een gevecht van de grote hersenen en de milt, twee knooppunten van het centraal zenuwstel, door de Indiase mensen met een rode stip op het voorhoofd wordt benadrukt en wat tevens een waarschuwing is dat dit is God en dit is niet meer menselijk. In India veelal de god Krishna.
In Santpoort, op het
moment dat de hersenen breken en de krankzinnigheid of de hersenvliesontsteking
intreedt, trad ik uit de tijd, die een rechte lijn is tussen geboorte en sterven
en gaf mij geheel over en kreeg een plaats in de mythologische tijd, die een
cirkel is, waar geen sterven of geboorte is en waar de archetypen, die de geest
kunnen redden uit de menselijke tijd, wonen en ik sprak de woorden “ik wil niet
meer mijn eigen lijden leven, maar het leed van de wereld als verder leven op
mij nemen”, en op hetzelfde moment werd het op de cirkel reeds aanwezige
archetypische structuur van de vader, zoon en de heilige geest mij eigen en ik
voelde me daarin de Christus.
Als tegenpool om te blijven bestaan trad gelijktijdig de Maria in die tot nu
toe mijn leven grond geeft. Rome heeft 50 jaar geleden de Maria wel heilig
verklaard en in de hemel opgenomen om haar te beschermen toen het feminisme toen
de vrouw haar rechten ging eisen, en ik denk dat de Jezuiten die de regels van
het geloof steeds in de tijd houden, ik denk dat deze godsgeleerden wel denken
wie echt is doorgedrongen tot de goddelijke drieeenheid, die zal de Maria toch
op aarde als de gezegende onder de vrouwen kunnen blijven beleven en zijn mantra
de rozenkrans in ere kunnen blijven houden en zichzelf aan redden.
Zen meester Anton Heyboer
|
|
