Vervolg op verhaal
.... Dit was in
de inrichting mijn vermaterialisatie van het quantummechanica, waar ik gisteren
per ongeluk weer in raakte. Ik voelde dat ik mijn lichaam weer verloor.
Erotiek
BACK
to Temptation
Ik had hierbij niet alleen liefde nodig, maar ook verliefdheid. Deze is gisteren ingetreden samen met de vijfde vrouw met Petra. In de 20 jaar dat zij bij mij is, is dit meerdere malen voorgekomen, maar door de obsessie waarmee ik werk verloor het zijn aandacht. Nu heb ik haar gevraagd mij weer verder te helpen met haar verliefdheid als die hormonaal nog bereikbaar is voor haar, en dat bleek ten volle. Het is een erotiek waarin niet toegegeven wordt aan de menselijke daad, maar wel het lichaam de gehele dag doorstroomd wordt en alles weer tot leven gewekt wordt.
Die doorstroming versterkt de neurose
die de psychotische kern van mijn wezen afschermt, waardoor ik dus niet
psychotisch kan worden. De absolute afscherming is de sexualiteit, die in de
psychogene fantasie tussen Petra en mij ook tot stand moet komen door middel van
stemvibraties en woorden en door mijn weten waar haar sexuele fantasie het meest
ligt en waar ook de straat-taal gebruikt wordt, zoals k*t en n**ken, en de
bedoeling is, haar zo g**l te krijgen dat er bij haar een org**me plaats vindt,
wat voor haar gezondheid van groot belang is, omdat daardoor de witte
bloedlichaampjes en het afweersysteem van het lichaam zich versterkt, min of
meer de zin van het n**ken, en bij haar klaarkomen ervaar ik een schok door mijn
hersenen waar de sexualiteit zich bij mij afspeelt en die schok is de gezondheid
voor mijn psyche omdat die schok psychose-vorming verbrijzelt en je weer een
heerlijke rust vindt in je eigen neurotische leven dat je zo opgebouwd hebt dat
de neurose verantwoord geleefd wordt en je je geest in de hand hebt.
Dit is versterkt doordat ik 5 jaar in de psychiatrie uitwisseling heb gehad met de
neurologische chirurg en psychiater dr. Lee, een Chinese chirurg aan het
Prinsengracht ziekenhuis in Amsterdam, waar ik voor psychoanalist studeerde in
gesprekken met hem, waar al gauw bleek dat mijn geest ook Oosters was door mijn
geboorte in de binnenlanden boven Sumatra, waar alleen oerwoud was en een baai
waar Europese schepen kolen losten en Chinese schepen weer kolen bunkerden.
Ik groeide op in een slendang, een doek die de inlandse vrouwen dragen om
een kind op hun rug de hele dag bij zich te hebben, en deze vrouw was
Hindoestaans. Daardoor zijn mijn verhalen ook steeds doortrokken door de
Hindoestaanse geest die zij bij mij inprintte, en waar zij mij meenam naar de
rieten hut van haar ouders en zo kreeg ik mijn socialisatie in de meest primitieve
vorm.
Na 5 jaar met Lee was ik psychoanalist, wat de GGD in Nederland ook als eis had
gesteld voor het leven met meerdere vrouwen, want nu komt de grote uitspraak van
'wat is een psychoanalist', dat is nl een mens dat wel geest aan de ander kan
geven, maar de ander niet kan indoctrineren.
Petra, mijn vijfde vrouw, verleidt mij symbolisch het
hele jaar door, waardoor er aantrekkingen en afstotingen plaats vinden, die de
enige motivatie zijn om kunst te maken van k*t. Nu heb je het hele jaar
kunstwerken die je kan verkopen en waarvan je kan bestaan, en als je je niet tot
kunstenaar laat omvormen door de afstotingen, dan zit je zoals ieder normaal
burger het hele jaar met k*t in je hoofd. Ik balanceer op het randje tussen k*t
en kunst.
Het is zo’n beetje hetzelfde als kunst en kitsch, maar kitsch is net zo lekker
als kunst. De gecompliceerdheid van mijn leven is, dat ik een kunstenaar ben, en
de kunst als een zegen ben gaan ervaren, en een bevrijding uit het mens zijn. En
dan komt Petra weer, en die zegt “wacht eens even Ton, dadelijk word je nog gek”.
En het enige werkelijk afdoende medicijn tegen gek worden is een vrouw die je
verleidt, daar kan geen Valium en geen Librium en wat er
nog meer zullen zijn als downers tegen op. Haar symbolische k*t gaat als een
bliksemschicht door mijn kunstpsychoses heen en je kan weer even normaal denken.
Het kunstenaarschap in je stoot deze normaliteit direct van zich af en denkt
‘dat nooit’ tot de volgende keer.
(Deze tekst was als
volgt. Wij laten dit staan, want het klinkt zo mooi)
Petra mijn vijfde vrouw, verleidt mij in de herfst, net als bij de herten, tot de neurotische artiest,
die ik ben, maar die in de geest soms afdwaalt in de cosmos. Een neurotische
bevrediging die de natuur-vibraties in stand houdt. De sex en het yogi leven
zijn twee componenten, maar het yogi leven moet ik een jaar lang leven. En de
sex is de herfst-verstoring er in die verstarring voorkomt. Omdat ook het yogi
leven ergens tegenaan moet leven. Het celibaat is de kracht en de
herfst-doorbreking is de beweging van de kracht. Het heeft geen zin om te zeggen
"mijn geest is nooit op dat terrein" als je niet meer weet wat het terrein is.
De afwijzing moet zijn grond behouden.
Ik hoor ook onverwacht Petra soms zeggen "Ton, het is herfst.."
Nu maak ik weer per
dag zo'n 10 zware werkstukken, waarin en de cosmos en de psychose en de
verleiding,
alles in een prachtige heldere neurose en door een geestkracht die het
psychoanalistisch denken geheel opzij zet, alleen als hulpmiddel gebruikt om het
leven in sterke baan te leiden in deze maatschappij, en deze geestkracht is de
genade van het talent en niet te achterhalen hoe dat werkt, omdat het met
maans-verandering, zonder dat ik daarvan weet, ineens weer een nieuwe impuls
krijgt.
Ik ben dus helemaal geen Zen meester in de hoogste vorm van mijn bestaan,
ik ben een zwerver door het heelal die door vrouwen op aarde gehaald is, en
gekoesterd wordt en ik schenk hen de schoonheid van mijn schilderijen. En zij
zijn een vennootschap met een eigen galerie waardoor wij aan de ontspoorde
kunsthandel zijn ontsnapt en vele mensen gelukkig maken.
Dat dit sexueel zo fantastisch functioneert vindt zijn oorzaak in de sterren, waarin ik dubbel Waterman ben en zij dubbel Leeuw, dat is een 180 graden oppositie. Dit is het unieke waardoor mijn potentie zonder enige mogelijkheid tot uitwijking van deze snelweg zo indringend in haar overkomt. Zij bloeit erdoor als een roos en ik blijf gebonden aan het dierenrijk.
Anton Heyboer, kluizenaar, 20 jaar niet op straat.
|
|
