TIJD
24 Juli/23 Sept, 2002
In
het organische, dus het leven op aarde, daar kennen wij de menselijke tijd van
geboorte tot het eind van het leven, en de mythologische tijd, een cirkel waar
men buiten de menselijke tijd leeft als men zijn plaats op de cirkel heeft
kunnen verwerven of aangeboren is. Daar is geen eind, want het eind is weer het
begin. Daar leeft Zeus de oppergod uit vroeger tijden, daar leeft prinses Europa
uit vroeger tijden, daar leeft koning Arthur uit de mythologie beschreven als
levend op de bodem der zee in een kasteel waar bij iedere golfslag de deuren
openklappen en het water tot aan zijn troon komt en weer terug trekt tot de
volgende golf.
Mijn leven is zeer vergelijkbaar, er gebeurt eigenlijk ook niets anders, omdat
ik al 20 jaar de wereld verlaten heb en in een kooi van Faraday op een
moeras-eiland woon midden in de rietlanden en overal omgeven door water. Omdat
ook Christus op de cirkel zijn plaats heeft, was voor mij het leven daarmee
voltooid.
Ik schreef gisteren dat de watermolecuul 6-kantig is en heb mijzelf omgeven
met vele drums vol minder kwaliteit bergkristal uit Brazilie waar een bekende
van mij die alle mijnen steeds bezoekt, mij uit Brazilie belde “Anton hier ligt
nog een hoop, zal ik het mee inschepen, zij doen er verder weinig mee”.
Ik omringde me in de kooi van Faraday met zeer veel drums zes-hoekige
kristallen, zoals ook het ijs van de Noord- en Zuidpool zeshoekig is en waar het
in de ijszee komt, water wordt en dit water heeft ook weer een zeshoekige
kristalvorm.
Het ijs komt uit de kosmos, waar grote brokken ijs op de wereld zijn
neergevallen, in de dampkring tot regen geworden en bij de polen ijzel en sneeuw
en op andere plaatsen als moessonregens en kleinere regens over de gehele aarde.
Dit alles heeft een zeskantige vorm als het kristalliseert. De zeëen hebben in
de miljoenen jaren het zout uit de oevers waar het gesteente dat bevatte en de
bergen die verweren en dit zout met de rivieren mee ook in de zeëen gebracht.
Dit zout heeft als het kristalliseert een vierkantige vorm. De zeëen zijn een
mengsel geworden van zeskantige en vierkantige kristallen of moleculen.
In mijn
kooi van Faraday, wat wil zeggen een fabriek die geheel van ijzer is en 3000
vierkante meter van het moeras beslaat en geaard is in het water. Dit heet een
kooi van Faraday omdat daar geen zwerfstromen en zoveel andere stromen in door
kunnen dringen. In deze kooi wilde ik de zee aanbrengen en had daarvoor nodig
een grote hoeveelheid vierkante kristallen, die ook weer bij het onbruikbare als
sieraden behoren, omdat ze te broos zijn en in zeer grote hoeveelheden voorkomen
nl het vierkante kristal Coelestien, dat de kleur der zee heeft, blauw-groen.
De leylijnen die over de aarde lopen, gaan wel door en voeden de kooi van
Faraday vanuit de bodem en bij wetenschappelijke informatie hebben ze mij ook
gezegd, dat de sferics uit de kosmos, dus de deeltjes die door de ruimte zweven,
komende vanaf de planeten en dat die wel door het staal van de kooi van Faraday
heen dringen, omdat de kosmos zo'n kracht is dat gemeten is dat 10 meter zand en
dan nog 7 meter lood daar pas het sfericsvrij is. In Italie is diep onder de
grond een laboratorium in onderzoek op deeltjesversnelling en daar mogen dus
totaal geen andere deeltjes aanwezig zijn als die waarmee het experiment gaande
is.
En waarom nu dit verhaal. De
kwantummechanica, de allernieuwste wetenschap die wel uitgevonden is en waarvan
gezegd wordt dat het wel 50 tot 100 jaar zal duren voor de mens hierin denken
kan, want zelfs Einstein zijn theorie moet gecorrigeerd. De quantummechanica
bestaat al lang, maar zij heeft nu bewezen dat er geen tijd is. En dat is dus de
nieuwste wetenschap, die pas enige maanden geleden in Nederland gepresenteerd is
door Julian Barbour, het boek is uitgegeven door de universiteit van Oxford.
Deze kwantummechanica gaat er van uit
dat de hele kosmos is opgebouwd uit 3 atomen, die in oneindige variatie
gecombineerd elkaar aansluiten en zo de kosmos vormen.
Dus de essentie is 3 en nu
is het zo dat het water de brokken die zich in de kosmos vormen en verdampen in
de atmosfeer uit 3, dus water zijn geweest en dus zeskantig, dit ijs dat in de
dampkring verdampt en de zeëen heeft gevormd, die zeskantig zijn omdat het water
is, en nu komt het wonder dat alle zeshoekige kristallen in kern drie zijn.
Dit is het wonder wat men zelfs leven zou kunnen noemen, want hoe kan in de
kosmos die geheel bestaat uit drie, hoe kan daar ijs zich manifesteren als
zeskantig kristal.
Een van de grote geleerden in de quantummechanica schreef ook een boek wat
zojuist verschenen is, en dat heet 'The end of time'. Hij bewijst dat er geen
tijd is en dat is in het niet leefbare maar in het spiritueel denkende al mijn
hele leven duidelijk. De tijd is door de mensen gemaakt, de menselijke tijd is
gemaakt om in de materie te bestaan, de mythologische tijd is gecreëerd om te
ontsnappen uit de beknelling tussen geboorte en dood, beide tijden zijn
menselijke creaties en in de meditatie bestaan beide niet en is er geen tijd.
Het bewijs van geen tijd
wordt duidelijk als ik tegen een vrouw zeg: 'Ik houd van jou', en dat dringt
door in haar mens-zijn maar niet tot in haar ziel.
En toen sprak ik de woorden vanuit mijn
eigen ziel 'wij blijven altijd bij elkaar'.
Dit passeert de liefde, omdat die
vergankelijk kan zijn. Altijd bij elkaar blijven, is de hechte basis is van de
vier vrouwen om mij heen voor wie er ook geen tijd is op deze grond. Als een vrouw dat begrijpt, en ook dat de tijd dan weg is, is ook het moment van
wel of niet elkaar ontmoeten niet meer aan tijd gebonden. Je ontmoet elkaar
ieder moment want het hoort nu bij de basis van leven. Het geeft kracht aan
beiden. Het is de harde grond diep onder
de zeespiegel waar het anker zijn houvast vindt. Onzichtbaar maar voelbaar voor
wie de zee kent en die voelt dat het schip niet meer afdrijft en dat het
onzichtbare de zichtbare wereld van lucht, water en schip en leven overwonnen
heeft. Met tezamen zijn in 'er is geen tijd' is het leven overwonnen en deze
essentie, daarvan zegt professor Julian Barbour 'het zal 50 tot 100 jaar duren
voor de mensen dit zover kunnen omvatten dat ze het ook leven kunnen'.
De cosmos is Aquarius de komende 2000 jaar lang, mijn sterrebeeld,
geboorteteken, is Aquarius, en mijn ascendant is Aquarius, dit maakte dat de
cosmos leven mij van het begin van mijn leven af duidelijk was. De liefde leven
is aan mij voorbij gegaan, door zijn vergankelijkheid, alleen wat altijd tezamen
zou blijven is mijn leven, en mijn werk is voetsporen van mijn leven in de
maatschappij achter te laten, zo veel mogelijk. Ik doe mijn taak te zeggen 'er
is geen tijd'.
Als u ver weg van de
beschaving, ver weg van menselijk contact, uw gedachten hier over laat gaan, dan
is het mogelijk dat u een moment ervaart van 'in wezen is er geen tijd'. In zo'n
oerwoud ben ik geboren en er was verder niets.
De omarming van het oerwoud om mijn ziel heen maakte ook de mythologie
overbodig, want de grootsheid dwong tot eenwording met haar, wat de man in de
civilisatie bij de vrouw zoekt. De diepte van
hun liefde zegt ook ‘er is geen tijd’. Tijd bestaat niet.
Zen master Anton Heyboer, Juli 2002
Tijd vervolg
25-juli-02
De cosmos is de ziel in de mens en als je hem alleen als kwantummechanica gaat beleven, wat mijzelf is overkomen totdat ik er in 1950 van in het gekkenhuis raakte omdat ik het contact met het leven op aarde verloor, toen op het moment dat de krankzinnigheid zou intreden, ging ik intuitief op de vloer van de cel liggen en spreidde mijn armen in de Christus houding en zei de woorden “ik wil niet langer mijn eigen lijden leven, maar het lijden der wereld”. Daarmee maakte ik de drie atomen waarop de kwantummechanica gebaseerd is, maakte ik tot de vader, de zoon en de heilige geest. Maar werd die ook zelf. Dus de intensie van het water wat zes-kantig is en in essentie drie-kantig. Al dat water in mij is 90%, dat vermaterialiseerde in door de hersenen bevattelijke en leefbare symbolen die ik zelf dus werd. Ik werd de Christus, wat 30 jaar later door de paus werd afgekondigd dat de corpusen moesten van de kruisen van de monniken, want de mens moest zelf Christus worden.
Als artiest die het goddelijke nodig heeft om niet als filosoof Nietzche gek te worden, want ook Einstein bleef zijn leven lang God trouw en zijn viool*. Zoals ik God trouw blijf en mijn kunst, waarvan ieder blad dat ik maak een voetstap is van deze weg die de Tao is en van mijzelf kan ik zeggen “ik ben de weg, de waarheid en het leven”, zoals ook Lao-tze de Chinese wijsgeer dat 600 jaar voor Christus zei.
Zen meester Anton Heyboer
Sinds de universiteit van Oxford afkondigde het wetenschappelijk bewijs te hebben dat er geen tijd is, en dit door de quantum mechanica kon vaststellen, sinds dat moment zijn er dus drie vormen van tijd. Je hebt de menselijke tijd die een rechte lijn is van geboorte tot dood, waarop alle posities worden uitgerekend, zoals jonge man – aantrekkelijk, rijke man als jonge man – zeer aantrekkelijk, oude man – niet meer aantrekkelijk, oude rijke man – matig aantrekkelijk, hormonen leeftijd – prettig, maar ook vaak onzinnig, impotentie – doet niet meer mee, nog ouder – ergens opbergen, want wordt storend voor het leven. Nu kan men zichzelf in deze menselijke tijd ergens plaatsen en omdat men het leeft, ziet men niet de onzin in van deze tijdsindeling.
De impotentie heeft in zijn genialiteit een tweede tijdperk gecreeerd. De mythologische tijd. Bij deze impotentie reken ik ook de yogi’s en anderen die in de potente leeftijd zich uit de dwang daarvan ontworsteld hadden. Op de cirkel van de mythologische tijd kan men zichzelf een plaats verwerven waar men los is van welke positie dan ook die men in de wereldse tijd had. Dat kan als men de regels van het universum als geest gaat aannemen en zichzelf tot archetype maakt en dit archetype een vorm geeft die verlossend werkt als men vanuit de mythologische tijd zich richt op de menselijke tijd als persoon of als algeheel. Jezus was zo’n algeheel verlosser en heeft zijn plaats op de cirkel van de mythologische tijd, en bv koning Arthur, die op de bodem van de zee zijn kasteel heeft en in zijn bestaan niets anders meemaakt als de golfslag die de deuren openklapt en het water tot aan de voet van zijn troon laat komen en zich dan weer terugtrekt en de deuren weer dichtklapt, wachtend op de volgende golfslag. Dit is niet een algemeen menselijke bevrijdings-vorm, dit is een meditatie voor hem en bevrijding voor enkelen die met elkaar wel velen zijn. Het op de cirkel leven houdt in dat er een eeuwigheid is en dat was tot dit jaar het verste dat men komen kon. Nu met de vaststelling van hoe het heelal is opgebouwd uit 3 atomen met ieder een eigen waarde, de basis van de quantum mechanica, nu alreeds benut door Jezus als vader, zoon en heilige geest, nu wetenschappelijk de bouw van het heelal door de universiteit van Oxford vastgelegd en door professor Julian Barbour dit jaar onder de mensen gebracht in zijn boek getiteld ‘the end of time’, nu is er een derde vorm van de tijd bij gekomen, waarvan Julian Barbour zegt dat het 50 tot 100 jaar zal duren voor het menselijk bewustzijn het kan bevatten, door mij uitgelegd dat een aantal nu niet in functie zijnde hersenen ingeschakeld zijn, nu slaat deze ‘End of time’ alle tijden. Voor de yogi is het al bekend en hij heeft al vele bewijzen geleverd.
Zen meester Anton Heyboer
|
|
