Menselijke
tijd en mythologische tijd
14
July, 2002
Ik zal een simpel begin maken.
Waarom eindigt de I Ching na
Tai-ji, wat ten opzichte van yin en yang een einde moest zijn, en waarom is dit
niet het einde maar is Wu-ji, een lege cirkel, het einde. Er is nog niemand die
Wu-ji heeft kunnen vertalen. Dat komt omdat de hele I Ching is gebaseerd op de
wat ze nu in de allermodernste wetenschap quantum mechanica noemen en wat
inhoudt dat de kosmos in basis is opgebouwd uit 3 atomen, zo zegt de amerikaanse
wetenschapper uit Virginia dat in zijn boek 'killing time'.
Voor een mysticus zoals ik zelf
ben slaat dit op niets en is het een manier om wetenschap te maken van wat al zo
oud als de wereld is. De I Ching heeft als basis het yin en yang, dat zijn dus
twee atomen, en het boek de I Ching is een mysterie geworden doordat steeds de
derde atoom als spirituele waarheid en oplossing van het karakter in ieder
karakter verweven aanwezig is.
De mensheid heeft dit altijd gewoon beleefd als leven een atoom, dood
tweede atoom, God derde atoom. Daarom is God vanaf het begin van de holenmens
aanwezig geweest. Bij de holenmens in de vorm van de levens-es, Yggdrasil. Nu
denkt de wetenschap dat de mens verder komt als hij drievoudig kan denken, dus
niet geklemd zitten tussen geboorte en sterven.
Maar nu kom ik met een
geheel andere benadering, en dat is, dat men moet in zijn leven uit oorzaak en
gevolg zichzelf verlossen, en dit is een rechte lijn waarop men zijn eigen leven
in benadering van het einde op kan aflezen.
Deze lijn noemen we de menselijke
tijd, en daarom is er al heel heel lang de andere vorm van tijd, de
mythologische tijd genoemd, en dat is een cirkel die men aangeeft als Wu-ji. Dus
in de I Ching stapt men, vanuit het menselijk spirituele denken, stapt men over
in de mythologische tijd, want de I Ching, hoe hoog staand in de geest hij ook
is, hij blijft oplossingen geven in de menselijke tijd. De Wu-ji is een stap
verder dan de I Ching, de Wu-ji is de mythologische tijd.
Archetypische geboorten, zoals de joga Jezus, de Boeddha en de Allah, zij
bestaan allen op de cirkel, maar ook de verlichte archetypische mens, bij
geboorte recht of een levenslange training, heeft zijn plaats op de cirkel
verworven.
Er is geen geboorte en er is geen dood. Men weet zelfs niet hoe oud men
is, omdat op de cirkel ieders hart zeer jong is. Vanuit deze tijd kan men
neerzien op de menselijke tijd en ziet dan dat zij het zeer druk hebben met het
doen. Dat komt omdat op de rechte lijn is het opschieten geblazen, en de
mythologische tijd draait zoals men wil, alles komt terug, er gaat niets
verloren, er blijft ook niets achter want er is geen achter. Heel snel gedraaid
is het achter voor je neus.
Dit is het grote plezier van het verlicht zijn. Men ziet wel dat iedereen
het heel zwaar heeft, en denkt dan eigen schuld, dikke bult, je zit in het
verkeerde te geloven.
Er zijn dus twee tijden, maar en dat is een beleving van mijzelf, ieder
denkt er maar het zijne van. Er is ook een uittreding, jogis eigen en mijzelf
eigen. Je verlaat het lichaam en komt in een geest die buiten de tijd staat, dus
buiten deze twee tijden, en dan ziet men dat alle materie gecreëerd is. Dus God
is wel op de cirkel, maar de jogi Jezus heeft hem in een uittreding gecreëerd,
en gedacht als ik dat nu eens zo en zo doe, en ik haal er ook heilige geest bij
en ik maak een Christus en die Maria die moet er dan ook bij, en dan maak ik een
archetypisch beeld van een godsdienst, en het is hem gelukt, het heeft 2000 jaar
bestaan. Maar u moet goed begrijpen dat waar ik nu zeg God, dat dat gewoon de
levens-es is, daar zat nog niet de hele familie aan vast, die is een
materialisatie van God uit de mythologische tijd op de rechtlijnige menselijke
tijd. Men moet dus niet van beneden naar boven kijken maar van boven naar
beneden.
Een spontane genezing vanuit het
goddelijke wordt ervaren dat men ineens met Christus geïdentificeerd wordt,
begrijpt van de heilige geest, begrijpt de maagd Maria, en dit wordt vanuit de
cirkel gezonden naar de persoon levend in de menselijke tijd, omdat hij of door
grote nood of door archetypische genen, die zijn bewustzijn kunnen bereiken, hij
de materialisatie die de levens-es, die God vanuit de andere tijd in deze tijd,
in de menselijke tijd, kan realiseren.
Dit proces is mijzelf overkomen
toen ik door totaal ongeloof mijzelf bij een psychiatrische inrichting meldde en
om een cel vroeg om een proces te kunnen doorlopen. De goddelijke kracht was al
in mij aanwezig waardoor mij dit werd toegestaan. Ik werd vanuit het niets, op
het moment dat ik krankzinnig zou worden, toen sprak ik de woorden, liggend op
de vloer van een isoleercel, 'ik wil niet langer mijn eigen leed dragen, ik wil
het leed van de wereld dragen' en daarmee trad ik uit de menselijke tijd en werd
opgenomen in de mythologische tijd als Christus. De genezing trad snel in, ik
kon de wereld weer in en ben dat gaan
leven. Geen egoïsme maar analysering van de noodlijdende was tot nu toe mijn
levensweg. De bekwame broeder die mij had zien gaan zei 'jou wacht nu een
regeneratie proces, dat iemand door de krankzinnigheid heen breekt, gebeurt maar
eens in de 50 jaar in een land'. Zo zei hij uit bekwame ervaring. Ik kan zeggen
alles regenereert in mij, mijn geest, mijn lichaam, en het leven is heel speels
en zeer jong, en de vier vrouwen die om mij heen leven worden in hetzelfde
proces betrokken.
Als ik nu eindig met waardoor, dan
is dit omdat de macrocosmos en de microcosmos dezelfde structuur hebben, maar
dat ieder mens een dam in zich heeft liggen wat ze de menselijkheid noemen, deze
menselijkheid heb ik niet, ook deze dam niet, waardoor de macrocosmos door mijn
gehele lichaam de cosmische vibratie tot in mijn omgeving kan brengen, waardoor
er een eeuwigheid heerst in de stal de wij bewonen.
De vier vrouwen om mij heen, met niet een heb ik een relatie, zij zijn op de romatiek van dit gigantische leven afgekomen en leven hun eigen leven op het eiland waar de stal op staat. Ik maak kunst en strooi ermee als de bladeren die van een boom vallen, zij vergaren dat en hebben in een degelijke vennootschap zich aan elkaar geklonken en brengen dat de wereld in. Dit alles hoort bij regeneren. Regeneratie staat geen relatie toe. Het steeds uittreden uit de cirkel doet mij ook niet verstarren in een vorm die je op de cirkel moet hebben om daar te zijn. Het uittreden is een geest boven beide tijden.
Zen meester Anton Heyboer, Juli 2002
|
|
