26
Mei, 2002
Er is een menselijke tijd en die heeft een begin en een eind en dat is de
geboorte en de dood en daartussenin zit een mens geklemd en die heeft een angst
in zich van dat het ineens afgelopen kan zijn of dat hij zonder geld komt te
zitten. Die menselijke tijd dat is een rechte lijn, van het begin naar het eind.
Een normaal mens wordt aan het begin van deze lijn geboren.
Dan
is er een tweede tijd, een
mythologische tijd, en dat is een cirkel. Een niet normaal mens wordt op
de rand van die cirkel geboren. Het niet normaal kan ook vertaald worden als een
archetypisch mens. Die kan alleen maar op de cirkel leven, die kan de rechte
lijn niet leven, hij begrijpt hem niet eens, op dezelfde manier dat de normale
mens de archetype en de cirkel niet begrijpt.
De
cirkel zit vol oerbeelden. Een mythologisch oerbeeld is bv koning Arthur, die op
de bodem der zee zijn troonzaal heeft en daar op zijn troon zit die veel hoger
ligt dan de stenen zaalvloer. Met stenen treden ga je omhoog tot de stenen
zetel waar hij zit en bij iedere golfslag klappen de deuren van zijn kasteelzaal
open. Het water golft door de hele ruimte, tot vlak aan zijn voeten en trekt
zich dan weer terug waardoor de deuren weer met een klap dichtvallen. Kort
daarop zwaaien ze weer open en komt de volgende golf tot aan zijn voeten, en dat
gaat een leven lang zo en koning Arthur kijkt daar naar, hoort het geruis en
hoort de dreunen, en dit is zijn leven. Dit is een archetypisch leven.
Het verplaatsen op de cirkel is het archetype gegeven omdat hij zichzelf
objectief kan maken, alleen geest bezit en geen indoctrinatievermogen. Zo kan
hij zichzelf 17 jaar maken in welke leeftijd ik het liefst met een van de mooie
vrouwen omga.
Er is aan zulk een leven geen begin en ook geen eind omdat het archetype
al kort na de geboorte weigert iets te leren van wat de wereld zo noodzakelijk
vindt om iets te bereiken.
Levend
op de rechte lijn moet je iets bereiken om er zin aan te geven. Levend op de
cirkel is de zin bij de geboorte meegegeven, de weigering de wereld aan te nemen
begint bij geen scholing te willen volgen, geen geld nodig te hebben, omdat er
geen verlangen is iets te bezitten.
Als de ziel niet geraakt is
levend op de cirkel, is de cirkel leeg. Het niets volgens het oude zen denken,
Als de ziel geraakt is,
levend op de cirkel, dan is de leegte liefde, de hele cirkel gevuld met liefde.
Liefde voor alles, voor mij weer hevig geraakt is het leven gewoon weer begonnen,
ook zichtbaar in mijn vlees en botten. Mijn ziel is geraakt door een vrouw die
zo diep is dat het het vrouwelijke is. Op de rechte lijn zou ik nu 78 jaar zijn
en breekbaar en vermoeid. In de cirkel bestaan geen leeftijden en dit uit zich
direct ook in het vlees en de botten. Er is geen leeftijd zichtbaar aan een op
de cirkel levend archetype.
Hij kan gaan tot aan de
geboorte en dan zelfs tot voor de geboorte, want daar loopt de cirkel doorheen
en daar heeft het archetype Buddha zijn nadruk gelegd van ga tot voor de
geboorte, want dan weet men alles. Dit overkomt mij ook en het totaal geniale
wat daar heerst maakt dat het eenvoudig is het leven van de vlakke lijn te
overheersen.
De cirkel gaat
ook door de dood en wie de oorlog kent zoals mij dat in Berlijn gebeurde,
die voelt zich thuis. Want daar gingen per nacht duizenden mensen dood onder de
bommen en er nu nog te zijn geeft een onsterfelijk gevoel van overleven. Wat een
trauma hoorde te zijn, is een blijde levenskracht die zwaarte kan geven in de
kunst.
De zen daar was de cirkel de
leegte, en het hoogste bereiken van de geest, het niets, betekende ook het niets
behoeven, dus daarmee het vrij zijn.
Created by Zen master Anton Heyboer 26 Mei, 2002
|
|
