|
terug naar index
verhalen

Schilderij
“Not yet”, OI inkt en olieverf, dier en vrouw
De mensen rekenen
de tijd van de geboorte tot de dood en voelen zich daartussen ingeklemd, en dat
is een rechte lijn.
Anton rekent met de
mythologische tijd, dat is een cirkel die tussen geboorte en dood zijn afmeting
heeft, en zijn gedachten bewegen zich steeds die cirkel rond. Hij weet nooit
waar hij is, weet dus ook niet hoe oud hij is, zijn gedrag is daar ook naar, het
ene moment wijs, het andere moment speels, maar er is niet een vaststaand moment
aan te wijzen waar hij is. Dat is ook het mysterie waardoor wij meisjes om hem
heen steeds verrast zijn.
Het “nu” wat bij de
normale mens al een hoogtepunt van bereiken is, kent hij niet. Hij reist
doorlopend als grotbewoner tot middeleeuwen, daar waar alles kunst was, en is
steeds op deze weg. Het dier is hetzelfde, de vrouw is zijn anima, dat is het
diepste van zijn ziel vanuit de oertijd, toen alles nog vrouw was en alles XX
was in chromosomen, de Y van de man zijn XY is er later ingeslopen en de tekst
“not yet” wil zeggen dat er geen tijd nog is, waarin het dier en de vrouw
dus hetzelfde zijn in hun gedachten.
Anton is een zen-denker en
het hoogste in Zen is het niets en de leegte en van daar uit spreekt hij zijn
teksten.
Anton
Heyboer
Created
by Zen master
Anton Heyboer
10
Mei, 2002
|